توربو جت

موتور پيستون پراپ

 پراپ مخفف کلمه پروپلر (Propeller) و به معني پروانه (ملخ) هواپيما مي باشد. در اين گونه موتورها نيروي جلو برنده (Propulsion) توسط پروانه توليد مي شود که پروانه نيز به وسيله موتور پيستوني مي چرخد. محدوديت استفاده از اين موتورها وزن آنهاست زيرا در صورتي که نيروي زيادي از اين موتور ها بخواهيم بايد موتور هايي با وزن بسيار زياد طراحي گردند.

 

موتور توربو پراپ (پراپ جت يا توربو ملخي)

 در اين موتورها نيز نيروي اصلي توسط پروانه توليد مي شود؛ ولي چرخش پروانه توسط موتور جت صورت مي گيرد. هواپيماي ايران 140 ( An-140) نيز از اين گونه موتورها بهره مي گيرد.

 

 

موتور توربو جت

 به زبان ساده اين موتورها هوا را از ورودي (Intake) به داخل کشيده و پس آنکه انرژي زيادي به هوا داده شد آن را با سرعت زياده از انتهاي موتور خارج مي کند و تغيير سرعت قابل توجه در ورودي و خروجي موجب حرکت هواپيما مي گردد.

 

موتور توربو فن

 ساختمان اين گونه موتورها همان ساختمان موتورهاي توربوجت است با اين تفاوت که اين موتورها داراي قطر بزرگتري هستند و همه هواي ورودي از داخل موتور عبور نمي کند، بلکه مقداري هوا از اطراف بدنه موتور و در داخل يک پوسته حرکت مي کند.

 موتور توربوشفت

اين موتورها در هليکوپتر ها کاربرد دارند و شباهت زيادي به موتورهاي توربوپراپ دارند.

موتورهاي رم جت

 اين موتور ها در سرعت هاي بسيار زياد کاربرد دارند و داراي هيچ عضو چرخنده اي نمي باشند (برخلاف کليه موتورهاي ديگر).

نام گذاري هواپيماهاي امريکايي:

از سال 1962 تمامي هواگردهاي ساخت ايالات متحده از يک روش يکسان براي تعيين مشخصه پيروي مي کنند. اساس اين مشخصه گذاري آن است که مشخصه از يک حرف به منظور معرفي مأموريت اصلي، يک خط تيره و يک عدد براي مدل پايه آن هواپيما به کار مي رود. حروف ديگري به عنوان حروف مدلهاي بهسازي شده به کار مي روند. معمولاً حروفي به عنوان پيشوند به اسم هواپيما اضافه اضافه مي شوند که نشان مي دهد هواپيما استاندارد نيست و يا تحت آزمون بهينه سازي مي باشد و يا شايد هواپيما چند مأموريته باشد. گاهي هم علاوه بر اين حروف ممکن است حروف ديگري هم اضافه شوند که مشخص کننده نوع هواگرد است (مثلاً هليکوپتريا بالن). در اکثر مواقع اعدادي در کنار حرف سمت چپ به چشم مي خورد که نشان دهنده سري مدل توليدي هستند.

نوع وسيله:

G	هواسر
H	بالگرد
V	عمود برخاست/نشست
Z	وسيله سبکتر از هوا

 

 توضيح نوع مأموريت:

حرف	توضيح	نمونه
A	هواگردي که براي جستجو، حمله و نابود سازي اهداف زميني و يا دريايي طراحي شده و هم از جنگ افزارهاي متعارف و هم از جنگ افزارهاي مخصوص استفاده مي کند. گاهي هم براي عمليات پشتيباني هوايي نزديک و باز دارنده استفاده مي شود.	A-4
B	هواگردي که براي بمباران ماضع دشمن طراحي شده است.	B-2
C	هواگردي که براي حمل بار يا مسافر به کار مي رود.	C-130
E	هواگردي مجهز به دستگاههاي الکتريکي با توانايي ايفاي نقشهاي: الف-تدابير متقابل الکترونيک ب-رادار هشدار زود هنگام پ-هواگرد فرماندهي و هدايت هوابرد ت-ارتباط دادهاي تاکتيکي براي تمام حالات پروازي غير خودکار	E-3 E-2 E-4
F	هواگردي که براي رهگيري و نابود سازي هواپيماها و يا موشکهاي دشمن طراحي شده است.	F-14 F-16
H	تمامي هليکوپترها	H-2
K	هواگردي که براي سوخت رساني به ديگر هواگردها در حين پروازطراحي شده است.	KC-10
O	هواگردي که براي مشاهده و گزارش اطلاعات تاکتيکي طراحي شده است.	O-10
P	هواگرد بلند برد و چند موتوره و قابل پرواز در تمامي شرايط اب و هوايي و مي تواند به طور مستقل به مين گذاري-شناسايي دريايي و به کارگيري جنگ افزارهاي ضد زير دريايي بپردازد.	P-3
R	هواگردي که براي مأموريتهاي شناسايي طراحي شده است.	RF-4
S	هواگردي که براي جستجو و بازشناسي و حمله و نابودي زير درياييهاي دشمن طراحي شده است.	S-3A
T	هواگردي که براي آموزش خدمه در کارهواگرد و تجهيزات آن طراحي شده است.	T-37
U	هواگردي که براي مأموريتهاي مختلف از قبيل حمل بار و مسافر يدک کشي و ......... طراحي شده است.	UH-1
V	هواگردي که براي نشست و برخاست عمودي (نوبع) يا انجام نشست و برخاست کوتاه (نوبک) طراحي شده اند.	AV-8
X	هواگردي که براي آزمايش مخصوص و جديد طراحي شده است.	X-

♪لینک مطلب♪